Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku - Zwiedzanie kościoła - nawa południowa

Zwiedzanie kościoła i klasztoru

Nawa południowa

Nawa północna

W rozświetlonej słońcem nawie południowej uwagę przykuwają – podobnie jak w nawie północnej – przede wszystkim ołtarze boczne. Ich ornamenty wydają się być weselsze i jaśniejsze, co pobudza odwiedzających do wysławiania i wielbienia Pana, sprawcy wszystkich rzeczy i źródła talentów.

Ołtarz Św. Jana z DukliPierwszym ołtarzem, jaki napotykamy po minięciu po prawej stronie wejścia do krużganków, jest ołtarz → Świętego Jana z Dukli. Obraz przedstawia Św. Jana w chwili objawienia Matki Bożej z Dzieciątkiem. U dołu obrazu znajduje się opis, m. in. z datą śmierci Św. Jana z Dukli.

Ołtarz Matki Bożej ApokaliptycznejNastępnie widzimy ołtarz z niezwykłym obrazem Matki Bożej Apokaliptycznej – brzemiennej Niewiasty obleczonej w słońce z księżycem pod stopami i wieńcem z gwiazd dwunastu na Jej głowie, depczącej apokaliptycznego Smoka (Ap. 12, 1 i nast.). Zauważalne jest pewne podobieństwo do → Matki Bożej z Guadalupe.

Św. Jan KapistranTrzecim z kolei jest ołtarz → Świętego Jana Kapistrana, założyciela prowincji OO. Bernardynów w Krakowie (w 1453 roku).

Obraz w ołtarzu przedstawia Świętego modlącego się o pomyślność odsieczy Belgradu w czasie wojny z Turcją w 1456 roku. W tle scena batalistyczna bitwy pod Belgradem.

Między ołtarzami bocznymi znajdują się obrazy Drogi Krzyżowej z 1883 roku, namalowane przez Stani­sława Bryńskiego z Krakowa. Można je obejrzeć na stronie → Droga Krzyżowa.

Ołtarz nawy południowejZwieńczeniem nawy południowej jest piękny ołtarz Świętego Franciszka. We wnęce znajduje się obraz Świętego, obejmowanego przez Chrystusa Ukrzyżowanego. Jest to kopia obrazu słynnego hiszpańskiego malarza → Bartolomé E. Murillo. W górnej części przedstawiono scenę otrzymania stygmatów przez Św. Franciszka.

Stygmatyzacja Św. Franciszka

Obok ołtarza znajduje się wykonane z czarnego marmuru epitafium Andrzeja Justimont herbu Półkozic, zmarłego 12 marca 1662 roku.

Epitafium w nawie południowej

I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową,
bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły, i morza już nie ma.
I Miasto Święte – Jeruzalem Nowe ujrzałem zstepujące od Boga,
przystrojone jak oblubienica zdobna w klejnoty dla swego męża.
I usłyszałem donośny głos mówiący od tronu:
„Oto przybytek Boga z ludźmi: i zamieszka wraz z nimi
i będą ono jego ludem, a On będzie Bogiem z nimi.
I otrze z ich oczu wszelką łzę, a śmierci już odtąd nie będzie.
Ani żałoby, ni krzyku, ni trudu już odtąd nie będzie,
bo pierwsze rzeczy przeminęły.”

Ap 21, 1-4

© 2009 Klasztor OO. Bernardynów w Przeworsku

Powrót